Namens de Stuurgroep nam Zuid-Hollands Gedeputeerde Martin van Engelshoven-Huls het eerste exemplaar in ontvangst. Het Waterlinieboek, getiteld Cordon van Holland, het beeld van de Oude Hollandse Waterlinie, is geschreven door historicus Harm Hoogendoorn en werpt een nieuw licht op de oude waterlinie. Het oude kaartmateriaal bevat veel aanwijzingen voor routestructuren, namen en gebiedsprojecten.
Nieuw licht op Oude Waterlinie
In het Rampaar 1672 werd de jonge en welvarende Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden onverhoeds aangevallen door Franse en Duitse troepen uit het oosten en de Engelse en Franse vloot vanaf zee. Het land leek reddeloos, de regering radeloos, en het volk redeloos. In hoge nood werden grote stukken land onder water gezet vanaf Gorinchem tot aan Muiden; daarna volgde anderhalf jaar lang een strijd op leven en dood met een bijna doorbraak van de Fransen over de bevroren waterlinie.
Toen het gevaar eindelijk voorbij was, werd de succesvolle waterlinie verder versterkt met nieuwe sluizen, forten en vestingsteden. Zo ontstond de Oude Hollandse Waterlinie, die later ook wel het ‘Cordon van Holland’ werd genoemd. Het tracé strekte zich grotendeels uit in het huidige Groene Hart. Vandaag heet de groene verdedigingslinie daar ‘Groene Ruggengraat’ en ecologische hoofdstructuur.
Vestingsteden
Van de Oude Hollandse Waterlinie zijn – verborgen in het landschap - nog heel wat restanten te zien van kaden en sluizen, inundatiegebieden en vestingsteden met stadswallen en oude militaire gebouwen. Aan de hand van kaarten, afbeeldingen en geschriften brengt historicus Harm Hoogendoorn de verborgen waterlinie tot leven. ‘Cordon van Holland’: een boek over waterbeheersing, inundatietechnieken, cultuurlandschappen, verdedigingswerken en oorlog, maar ook over belangrijke gebeurtenissen en personen. Zoals de jonge onverzettelijke prins Willem III, de beroemde vestingbouwkundige Menno van Coehoorn en de tocht van de kordate Wilhelmina van Pruisen tot aan de Goejanverwellesluis.